Odlazak bokserske legende: Preminuo legendarni bokser Jure Čuvalo
Nekadašnji kanadski teškaš i sportska ikona, legendarni bokser Jure Čuvalo, preminuo je u Kanadi tačno na svoj 89. rođendan, okončavši životni put koji su obilježile epske borbe među konopcima, ali i nezamislive lične tragedije. U svijetu borilačkih vještina ostao je upamćen kao borac od čelika kojeg niko tokom dugogodišnje profesionalne karijere nije uspio poslati na pod, kao i čovjek koji je dva puta hrabro podijelio ring sa najvećim među njima, Muhamedom Alijem.
Epski okršaji sa Muhamedom Alijem
Prvi susret Čuvala i Muhameda Alija dogodio se 1966. godine u Torontu. Iako je kanadski borac imao svega 17 dana da se pripremi za duel sa tada neprikosnovenim svjetskim prvakom, pružio je izuzetan otpor. Meč je završen pobjedom Alija jednoglasnom odlukom sudija, ali je Amerikanac zbog niza teških udaraca u tijelo morao u bolnicu zbog unutrašnjeg krvarenja. Sam Čuvalo je nakon te iscrpljujuće borbe jednostavno otišao svojoj kući, a godinama kasnije Ali ga je javno opisivao kao jednog od najtežih i najtalentovanijih rivala u svojoj karijeri.
Njihov drugi okršaj uslijedio je 1972. godine u Vankuveru, gdje je Ali ponovo slavio poslije 12 rundi na poene. Čuvalo je tom prilikom još jednom zadivio sportsku javnost nesvakidašnjom izdržljivošću. Često je isticao kako su mnogi govorili da posjeduje najčvršću bradu u bokserskom svijetu, zbog čega su druge njegove vještine nerijetko ostajale u drugom planu.
Gvozdena brada i impresivna karijera
U bogatoj profesionalnoj karijeri Čuvalo je zabilježio čak 93 nastupa, ostvarivši 73 pobjede, od čega 64 nokautom, uz 18 poraza i dva neriješena ishoda. Devet puta je boksovao u čuvenom Medison Skver Gardenu, pet puta osvajao titulu šampiona Kanade u teškoj kategoriji i stigao do pozicije drugog teškaša planete. Ukrstio je rukavice sa velikanima poput Džoa Frejzera i Džordža Formana, a poseban ponos budio mu je podatak da nikada nije pretrpio nokdaun.
Potekao je iz skromne radničke porodice doseljenika, čiji korijeni vode iz Ljubuškog u Bosni i Hercegovini. Majka mu je radila u uzgoju živine, dok je otac obavljao teške poslove u klaonici. Ljubav prema plemenitoj vještini rodila se kroz bokserske magazine, prve rukavice dobio je na dar od majke, a sa samo 17 godina postao je nacionalni prvak. Iako je bio izabran da predstavlja Kanadu na Olimpijskim igrama u Melburnu 1956. godine, prelomio je da odmah zakorači u profesionalne vode.
Porodične tragedije teže od svakog udarca
Najteže udarce Čuvalo nije doživio među konopcima, već u sopstvenom domu. Tokom osamdesetih i devedesetih godina prošlog vijeka izgubio je prvu suprugu Lin i trojicu sinova. Sin Džesi oduzeo je sebi život 1985. godine usljed zavisnosti od lijekova protiv bolova nakon saobraćajne nesreće. Osam godina poslije, sin Džordži Li preminuo je od predoziranja, a samo četiri dana nakon toga pronađeno je beživotno tijelo supruge uz oproštajno pismo. Nova tragedija pogodila ga je 1996. godine kada je u hotelskoj sobi pronađen mrtav i sin Stiven.
Iako se godinama borio sa osjećajem krivice i teškim trenucima u kojima je jedva funkcionisao, Čuvalo je smogao snage za novi početak. U drugom braku sa Džoan O'Harom dobio je dvoje djece i decenijama obilazio kanadske škole upozoravajući omladinu na strahote narkomanije. Godine 2013. objavio je autobiografsku knjigu „Priča posljednjeg bokserskog gladijatora“, ostavivši iza sebe sjećanje na čovjeka koji je nepokolebljivo izdržao najteža životna iskušenja.
