Mentalni teret u kući i njegov uticaj na intimni život parova
U svakodnevnom zajedničkom životu partnera često se zanemaruje mentalni teret, odnosno nevidljivi rad koji obuhvata planiranje obaveza, brigu o domaćinstvu i vođenje računa o tuđim osjećanjima. Nova naučna studija, objavljena u stručnom časopisu Personality and Social Psychology Bulletin, ukazuje na to da upravo ovaj segment ima snažnu ulogu u funkcionisanju veze i seksualnom zadovoljstvu partnera.
Istraživanje su sprovele autorke Verena Klein, Esra Ascigil, Tanja Oschatz i Rotem Kahalon, a rad je objavljen u avgustu ove godine. Pod pojmom mentalnog tereta posmatran je spoj organizacionog rada u porodici, kao što su razmišljanje i planiranje, te emocionalnog rada koji podrazumijeva brigu i osjećaj odgovornosti prema bližnjima. Ispitanici su odgovarali na pitanja o tome ko pamti obaveze djece, ko brine o zamjeni posteljine ili ko prvi uoči kada je partner neraspoložen.
Emocionalni rad presudan za intimnost
Prva faza studije obuhvatila je 452 žene iz Velike Britanije koje žive sa muškim partnerom, prosječne starosti oko 42 godine, u vezama dužine od jedne do 44 godine. Analiza je pokazala da su žene osjećale veće zadovoljstvo vezom ukoliko su njihovi izabranici aktivnije učestvovali u mentalnom teretu, a naročito u njegovom emocionalnom domenu. Pokazalo se da je taj faktor snažniji pokazatelj sreće u odnosu od same podjele fizičkih poslova po kući ili stavova žena o rodnim ulogama.
Kada je riječ o intimnim odnosima, podaci su još određeniji. Dok je zadovoljstvo vezom bilo povezano sa većinom oblika partnerovog angažmana, seksualno zadovoljstvo zavisilo je isključivo od emocionalne pažnje i truda, a ne od administrativnog i organizacionog dijela kućnih poslova. Ženama je u spavaćoj sobi bilo znatno važnije da li partner zapaža njihovo raspoloženje nego ko vodi evidenciju o kućnim potrepštinama.
Razlike u pogledima muškaraca i žena
Drugi dio istraživanja uključio je 156 heteroseksualnih parova iz Velike Britanije i Sjedinjenih Američkih Država, prosječne starosti 38 godina, koji su u prosjeku zajedno 13 godina. Oba pola su se usaglasila sa činjenicom da znatno veći dio mentalnog rada preuzimaju žene, pri čemu je ta razlika među partnerima izraženija nego kod uobičajenog pospremanja.
Uočene su i razlike u reakcijama: žene su bile srećnije i u vezi i u seksu kada je raspodjela tereta bila uravnoteženija. Sa druge strane, muškarci su prijavili veće opšte zadovoljstvo odnosom kada je njihova partnerka preuzimala veći dio tih obaveza. Ipak, na polju seksualnog života i muškarcima je odgovarala ravnoteža, jer su bilježili veće seksualno zadovoljstvo onda kada su njihove partnerke smatrale da je teret pravedno podijeljen. Briga o djeci bila je povezana sa harmonijom u vezi kod oba partnera, ali nije imala direktan uticaj na seksualni život.
Ograničenja sprovedenog istraživanja
Autorke studije napominju i određena metodološka ograničenja. S obzirom na to da su podaci prikupljeni u Velikoj Britaniji i SAD-u, zaključke nije jednostavno preslikati na drugačija kulturna okruženja. Mjerni instrument za mentalni teret izrađen je namjenski za ovaj rad jer u tom trenutku nije postojala provjerena metodologija, a budući da je ispitivanje urađeno u jednom vremenskom presjeku, nalazi govore o povezanosti pojava, a ne o direktnom uzroku i posljedici.
Glavna autorka studije Verena Klein navela je za portal PsyPost da je primarni zadatak učiniti mentalni teret vidljivim u svakodnevici, skrenuvši pažnju na to da osoba koja stalno mora opominjati drugu stranu šta treba uraditi i dalje nosi ogroman dio tog tereta na svojim leđima.
