Goran Malić o danima kada je prkos očuvao banjalučki rukomet
Nekadašnji istaknuti igrač Rukometnog kluba Borac m:tel Goran Malić o danima provedenim u crveno-plavom dresu govorio je sa posebnim emocijama, podsjetivši na generaciju koja je u najtežim trenucima sačuvala velikana iz Banjaluke od nestanka. Tokom šesnaest godina nastupa za seniorski sastav, Malić je bio svjedok i učesnik perioda u kojem su sportski entuzijazam i drugarstvo nadjačali sve materijalne i ratne nedaće.
Rukometni počeci uz stotinu dječaka
Malić se prisjetio svojih prvih koraka na terenu u vrijeme kada je klub bilježio zapažene rezultate na prostoru nekadašnje Jugoslavije. Zahvaljujuci sekcijama koje je klub pokretao po školama, došao je na uvodni trening na kojem se pojavilo čak 120 dječaka. Prvi trener bio je Rade Unčanin, a uzori su bili domaći igrači koji su tih godina osvajali Kup IHF i Kup Jugoslavije, te igrali finale saveznog prvenstva protiv Proletera.
Upravo u toj bazi stvorena su neraskidiva prijateljstva i kumstva koja traju i danas. Omladinski pogon morao je trenirati i u teškim ratnim okolnostima, bez struje i u hladnim dvoranama, ali je škola nastavila stvarati vrhunske rukometaše, nastavljajući tradiciju kluba koji je još od osvajanja titule prvaka Jugoslavije 1981. godine redovno davao reprezentativce za velika takmičenja.
Dvije utakmice u istom danu
Prekomanda u prvi tim uslijedila je veoma rano, u vrijeme kada su se u ekipu vratili Dejan Špirić, Nebojša Golić, Dejan Unčanin i Bojan Crnomarković. Mladi igrači su bez oklijevanja ubačeni u vatru, nastupajući istovremeno u Prvoj B ligi Jugoslavije i prvenstvu Republike Srpske. Naporna putovanja donosila su situacije u kojima se u 15 časova igrao prvenstveni meč u Bačkoj Palanci, da bi se istog dana u 20 časova, pravo iz autobusa, igrao novi duel u Bijeljini.
Svoj debi za seniorski sastav Malić pamti po pozivu koji je dobio kao junior neposredno nakon povratka iz škole, kada mu je javljeno da krene na gostovanje beogradskom Obiliću. Ekipu je tada vodio trener Stojan Atlagić, a Malić je od tog susreta postao standardan prvotimac, propustivši tek nekoliko utakmica u dugoj karijeri.
Mlade selekcije harale po Evropi
Uspjesi tadašnjeg rukometa Republike Srpske ogledali su se i u zapaženim međunarodnim nastupima reprezentacije, koja je započela okupljanja tokom ratnih godina kroz Vidovdanski turnir. Omladinska selekcija Republike Srpske dva puta je osvajala prestižni Cirih kup. Posebno je upečatljiv bio trijumf 1996. godine, kada je u polufinalu savladana selekcija Jugoslavije, u čijim su redovima igrali Arpad Šterbik, Dragan Sudžum i Bojan Tomić.
Za tim Srpske tada su igrali Nebojša Golić, proglašen za najboljeg igrača turnira, zatim Mladen Bojinović, Bojan Ljubišić, Bojan Unčanin i drugi talentovani momci. Godinu dana kasnije isti uspjeh ponovljen je uz učešće Vladimira Mandića i pobjedu nad Švajcarskom, što je potvrdilo ogroman potencijal banjalučke i republičke rukometne škole.
