Karovićev slučaj budi poređenja sa nesrećom iz 2018. godine
Slučaj Ljubiše Karovića, koji je tokom jula na letu kompanije „Rajaner“ zamalo ispao iz aviona, ponovo je aktuelizovao pitanje da li se u avio-saobraćaju ponavlja scenario koji je 2018. godine odnio jedan život. Iako je u međuvremenu prošlo više od šest godina, sličnost između dva događaja – od oštećenog prozora do panike u kabini – navela je Karovićev pravni tim da zatraži detaljnu istragu.
Nesreća koja je promijenila standarde
Na letu kompanije „Sautvest erlajnz“ na relaciji Njujork–Dalas, 17. aprila 2018. godine, ispao je prozor aviona, a 43-godišnja Dženifer Riordan, majka dvoje djece iz Novog Meksika, djelimično je izvučena iz letjelice. Uprkos naporima stjuardesa i dvojice putnika koji su je uspjeli vratiti u kabinu, žena je istog dana preminula u bolnici u Filadelfiji od teških povreda glave, vrata i trupa. Tom prilikom povrijeđeno je još putnika.
U avion je naglo prodro vazduh, kabinu su zatresle snažne vibracije, a sa plafona su se automatski spustile maske s kiseonikom. Let je prekinut prinudnim slijetanjem, a havarija na motoru, koja se dogodila pola sata nakon polijetanja, pokrenula je niz izmjena u bezbjednosnim standardima civilne avijacije.
Šta je pokazala istraga NTSB-a
Prema zvaničnom izvještaju američkog Nacionalnog odbora za bezbjednost saobraćaja (NTSB), uzrok nesreće bio je lom lopatice ventilatora lijevog motora usljed zamora materijala. Potom je otkazala zaštitna oplata motora, čiji su dijelovi pogodili trup aviona kod putničkog prozora, što je dovelo do njegovog ispadanja i nagle dekompresije kabine.
Upravo zbog toga advokat Vasilis Cijaras smatra da je na letu „Rajanera“ moguć sličan rasplet događaja. On ističe da su oštećene mnoge lopatice na turboventilatoru motora, a da jedna čak nedostaje.
„Na osnovu dokaza kojima raspolažemo, smatramo da bi isti scenario kao 2018. godine mogao biti i ovdje, ali to ne možemo sa sigurnošću tvrditi dok ne dobijemo izvještaje NTSB-a i drugih agencija“, kaže Cijaras.
Ista generacija aviona i isti motori
Na oba leta saobraćali su avioni „boing 737 nekst dženerejšn“. Iako je riječ o dva različita modela, oni pripadaju istoj generaciji i koriste isti tip motora – CFM56-7B kompanije CFM International, zajedničkog preduzeća američkog „Dženeral elektrik aerospejsa“ (GE Aerospace) i francuskog „Safrana“.
Nakon nesreće iz 2018. godine, NTSB je preporučio izmjene konstrukcije zaštitne oplate motora, a američka Federalna uprava za vazduhoplovstvo (FAA) tu preporuku je pretvorila u obaveznu direktivu. Rok za modifikacije na letjelicama avio-kompanija određen je do 2028. godine. Istovremeno, za motore CFM56-7B uvedene su strože i češće inspekcije lopatica ventilatora kako bi se na vrijeme otkrile pukotine izazvane zamorom materijala.
Odgovor FAA i dalje istraga
Aktuelni incident na letu „Rajanera“ podstakao je FAA da preispita svoj odgovor na nesreću iz 2018. godine. Administrator FAA Brajan Bedford rekao je za Rojters da prvi pokazatelji ne upućuju na to da su dva događaja nastala po istom mehanizmu, ali da je za konačne zaključke prerano.
„Da li nam je nešto promaklo? Prerano je da se to kaže, ali tu mogućnost još ne možemo isključiti“, poručio je Bedford.
Od nesreće 17. aprila 2018. godine do konačnog izvještaja NTSB-a prošlo je 19 mjeseci, a istraga incidenta na letu „Rajanera“ još je u toku. Prema saznanjima advokata Cijarasa, prve zvanične informacije o tome šta se dogodilo na liniji Solun–Memingen mogle bi biti saopštene tokom ovog mjeseca.
Od rezultata istrage zavisi i protiv koga će Karović podnijeti tužbu i koliku odštetu tražiti. On tvrdi da od „Rajanera“ nije dobio nikakvu pomoć ni podršku, ni tokom incidenta, ni kasnije za vrijeme bolničkog liječenja. Njegov advokat vjeruje da, pored eventualne odgovornosti avio-kompanije, postoji i odgovornost proizvođača aviona i motora, pa bi tužbe mogle stići na više adresa.
