Iso Lero Džamba: Čovjek koji je pisao hitove Džeju Ramadanovskom i nestao bez traga
Nakon što je 2024. godine život pjevača Džeja Ramadanovskog pretočen u film „Nedelja“, u fokus je ponovo dospio njegov rođak Iso Lero Džamba, čuveni dorćolski don. Bio je sin tetke proslavljenog pjevača, a njegova sudbina i danas je obavijena tajnom.
Dok jedni vjeruju da je njegovo tijelo bačeno u rijeku, u gradu i u pomenutom filmu opstaje jeziva teorija da je zazidan u temelje jedne zgrade.
Od boksera do legende
Iso Lero Džamba ušao je u crnu hroniku još kao maloljetnik. Iako sitnije građe, boksovao je za Crvenu zvezdu i Radnički, a fer-plej i sposobnost da pobjeđuje znatno krupnije rivale donijeli su mu reputaciju čovjeka s kojim nije bilo šale.
Savremenici su ga opisivali kao momka lijepih manira i izuzetne korektnosti, ali i kao nekoga ko se nije libio da izazove najopasnije ljude u gradu.
Zatvor i krivični zakonik
Sa zatvorom se susreo 1976. godine, kada je uhapšen zbog krađe novčanika i tuče na autobuskoj stanici. Na robiji je, kako se pričalo, brzo stekao status vođe od kojeg su strahovali i čuvari.
Iza surovog imidža krila se neobična inteligencija. Džamba je tokom boravka u zatvoru krivični zakonik naučio napamet, a pravne rupe poznavao je bolje od mnogih školovanih pravnika. Osuđenicima bez novca za odbranu besplatno je pisao žalbe, koje su, prema svjedočenjima, često bile usvajane.
Pjesme za rođaka
Pored prava, Lero je imao i umjetničku, izuzetno emotivnu stranu. Pisao je melanholične pjesme pune emocija, a jednu od njih – „Uspeo sam u životu“ – devedesetih je otpjevao Džej Ramadanovski. Ta numera postala je veliki hit i i danas se pjeva po kafanama.
Na taj način ime Ise Lera Džambe ostalo je zapisano ne samo u beogradskoj crnoj hronici, nego i u muzičkoj priči jednog od najpoznatijih pjevača sa prostora bivše Jugoslavije.
Kraj u Beograđanki
Početkom devedesetih Džamba je važio za vođu jake ekipe iz centra Beograda. Godine 1990. osnovao je agenciju „Karmen“, prvu beogradsku firmu koja se bavila detektivskim uslugama, zaštitom imovine i naplatom potraživanja.
Njegov temperament i brojni sukobi vremenom su ga doveli u sve opasnije situacije. Posljednji put viđen je 23. septembra 1992. godine ispred Palate Beograd, poznatije kao Beograđanka, a nakon toga svaki mu se trag gubi. Godinama su se u javnosti prepričavale razne verzije njegovog nestanka – od ubistva i zazidavanja u temelje do bacanja tijela u rijeku.
Bez obzira na priče koje su decenijama kružile, sudbina Ise Lera Džambe ostala je jedna od velikih misterija beogradskog podzemlja.
