Rastu cijene najma stanova: Koliko košta kirija u Banjaluci i Sarajevu
Za mnoge građane koji nemaju riješeno stambeno pitanje cijene najma stanova postale su ogroman mjesečni izdatak koji ozbiljno opterećuje kućni budžet. Iznajmljivanje nekretnine u većim gradskim centrima u Bosni i Hercegovini iziskuje sve više novca, a krajnji iznos na ugovorima zavisi od lokacije, kvadrature i opremljenosti samog prostora, pri čemu se za prostranije i atraktivnije stanove traži i preko 1.000 KM mjesečno.
Pregled stanja na tržištu iznajmljivanja
Uvidom u aktuelne oglase može se uočiti da se u Banjaluci manji stambeni prostori i garsonjere nude po cijenama u rasponu od 400 do 550 KM. Za veće stanove koji su kvalitetnije opremljeni stanodavci potražuju 600 KM i više.
Kada je riječ o Sarajevu, u ponudi se nalaze nekretnine čiji se mjesečni zakup kreće između 600 i 1.000 KM. Za luksuznije jedinice, veće površine i na boljim gradskim lokacijama potrebno je izdvojiti znatno više novčanih sredstava.
Cijene kvadrata novih stanova pri kupovini
Istovremeno, kupovina sopstvenog krova nad glavom i dalje je izuzetno skupa opcija. Prema zvaničnim podacima Republičkog zavoda za statistiku Republike Srpske, prosječna cijena završenih i prodatih novih stanova u drugom tromjesečju 2026. godine iznosila je 3.193 KM po kvadratnom metru, što predstavlja rast od 0,8 odsto u poređenju sa istim periodom prošle godine. U Banjoj Luci je ta prosječna cijena dostigla 4.154 KM po kvadratu.
Sa druge strane, Federalni zavod za statistiku zabilježio je da je prosječna cijena prodatih novih stanova u Federaciji BiH u drugom tromjesečju 2026. godine iznosila 2.732,4 KM po kvadratnom metru, što je skok od 11,5 odsto u odnosu na isti period 2025. godine. Na području Sarajeva taj prosjek je iznosio 4.304,6 KM po kvadratnom metru.
Pritisak na kućni budžet i podstanare
Građani koji nisu u prilici da kupe sopstveni stan osuđeni su na dugoročne finansijske obaveze kroz plaćanje zakupa. Kada se na osnovnu kiriju dodaju računi za režije, izdaci za hranu, prevoz i ostale egzistencijalne potrebe, troškovi stanovanja odnose najveći dio raspoloživih primanja.
Ovakav teret najteže podnose mlade osobe koje tek zasnivaju samostalan život, porodice sa djecom, kao i radnici sa prosječnim platama. Budući da je ponuda cjenovno pristupačnih stanova prilično skromna, oni koji traže smještaj prinuđeni su na stalne kompromise između površine, pozicije i cijene, pa se sve češće opredjeljuju za manje kvadrate ili naselja na periferiji.
