Pećka patrijaršija proslavlja ktitorsku slavu, SPC slavi Svetog Arsenija Sremca
Srpska pravoslavna crkva danas slavi Svetog Arsenija Sremca, drugog srpskog arhiepiskopa i ktitora Pećke patrijaršije. U toj svetinji se, služenjem svete liturgije, obilježava ktitorska slava manastira posvećena upravo njemu.
Učenik Svetog Save i čuvar autokefalnosti
Arsenije je bio najbliži i najodgovorniji učenik Svetog Save, a zahvaljujući njegovom zalaganju crkva je čuvala svoju samostalnost. Smatra se jednim od najzaslužnijih za očuvanje autokefalnosti Srpske pravoslavne crkve.
Mjesto rođenja vezuje se za prostor sjeverno od Save i Dunava, između tih rijeka. Kao moguće rodno mjesto pominju se Bingula ili Dabar kod Starog Slankamena.
Još kao mladić Arsenije je zavolio monaški način života, a uzor je našao u pravoslavnom manastiru Sveti Dimitrije u Sremskoj Mitrovici. Taj manastir se u izvorima rimske kurije opisuje kao pun monaha Grka i kao leglo šizmatičkih zabluda.
Na čelu crkve od 1233. godine
Na presto arhiepiskopa srpskih i pomorskih zemalja došao je 1233. godine, ličnim zauzimanjem Svetog Save, koji se tada povukao i krenuo na svoje drugo putovanje u Svetu Zemlju. Time je na sebe preuzeo brigu o mladoj srpskoj arhiepiskopiji, koja je u srednjem vijeku bila važna za državni i narodni život Srba.
Podigao je Crkvu Svetih Apostola u Peći i odredio je da, umjesto Žiče, bude sjedište srpske crkve, jer je Žiča bila previše izložena napadima neprijateljskih vojski. Zajedno sa kraljem Vladislavom starao se o prenosu moštiju Svetog Save iz Trnova u Srbiju, a učestvovao je i u prenosu stolice episkopa stonskih iz Manastira Presvete Bogorodice u Stonu u manastir Svetih Petra i Pavla na Limu.
Povlačenje zbog bolesti i zadužbina u Peći
Zbog bolesti se 1263. povukao sa čela srpske crkve, a preminuo je tri godine kasnije u žičkom metohu Crnča, takođe na Limu. Sahranjen je u svojoj zadužbini, Crkvi Svetog Apostola u Peći.
Obimnu hagiografiju Svetog Arsenija napisao je arhiepiskop Danilo 2 i ona se nalazi u zborniku Žitija kraljeva i arhiepiskopa srpskih. Pisac je, kako se navodi, imao namjeru da prikaže molitveni i podvižnički lik drugog srpskog arhiepiskopa, pa u tekstu ima razmjerno malo konkretnih istorijskih podataka o njegovom upravljanju crkvom i o crkveno-političkim prilikama tog vremena.
Vjeruje se da molitva upućena Svetom Arseniju na ovaj dan pomaže u očuvanju zdravlja, kao i da štiti porodicu i bližnje od nesreće i pošasti.
