Ruski naučnici razvili modul koji vještačkoj inteligenciji daje digitalne hormone
Naučnici Samarskog univerziteta „Koroljov“ napravili su softverski modul koji sistemima vještačke inteligencije daje digitalne hormone, zahvaljujući kojima ti sistemi mogu da ispolje promjenljive osobine ličnosti, emocije i raspoloženja tokom komunikacije sa ljudima.
Kako je saopštila pres-služba univerziteta, riječ je o rješenju koje se može primijeniti na velike jezičke modele i razne digitalne asistente, a njihovo ponašanje mijenja se u zavisnosti od kombinacije digitalnih „hormona“ i „neurotransmitera“, prenosi agencija TASS.
Više parametara umjesto pukog oponašanja
Postojeći jezički modeli mogu da oponašaju emocionalne izraze, ali novi modul koristi znatno više parametara koji dinamički simuliraju funkcije ljudskih hormona i neurotransmitera.
Svaka rečenica koju korisnik uputi virtuelnom sagovorniku prolazi kroz softverski modul, gdje se procjenjuje njen uticaj na nivoe digitalnih „hormona“ i „neurotransmitera“. Na osnovu tih promjena sistem prilagođava svoje reakcije, a program omogućava i unaprijed planirano povećanje ili smanjenje pojedinih parametara, čime se mijenja kombinacija emocija koje model simulira.
Sistem može da kombinuje različita emocionalna stanja, ali i da prilagodi način izražavanja osobina koje se obično vezuju za muški ili ženski stil komunikacije.
Gruba opaska izaziva reakciju nalik iritaciji
Rukovodilac projekta i vanredni profesor na Katedri za bezbjednost informacionih sistema Samarskog univerziteta Roman Olin objasnio je da se ponašanje virtuelnog sagovornika mijenja na osnovu interakcija sa korisnikom i akumuliranog iskustva.
Prema njegovim riječima, gruba ili netaktična opaska može da izazove reakciju nalik iritaciji, dok ponovljeni sukobi povećavaju opreznost modela. S druge strane, podrška i dobronamjerna komunikacija postepeno mogu da obnove povjerenje. Olin je naveo i da obično formalno izvinjenje ne mora biti dovoljno da promijeni prethodno formiranu reakciju sistema.
Emocije se prepoznaju u načinu govora
Različita emocionalna stanja, od radosti praćene potisnutom tugom do zadržavanja naklonosti uprkos uvredi, odražavaju se u načinu govora, stepenu otvorenosti i spremnosti virtuelnog sagovornika da nastavi komunikaciju. Tako odgovori vještačke inteligencije dobijaju prepoznatljivije karakterne osobine.
Prema navodima naučnika, ovakav pristup mogao bi da bude koristan u oblastima u kojima su važni empatija, saosjećanje i prilagođavanje komunikacije povratnim informacijama korisnika.
Modul radi i bez internetske veze
Interfejs modula omogućava vizuelno praćenje promjena unutrašnjih parametara i njihovog uticaja na dalji tok razgovora između čovjeka i robota. Programeri navode da sistem može da radi sa različitim jezičkim modelima i digitalnim asistentima, čak i bez internetske veze.
Prototip je već testiran, a naredna faza razvoja obuhvatiće uvođenje novih komponenti u digitalnu „hormonsku pozadinu“ sistema. Naučnici najavljuju nastavak istraživanja u ovom pravcu.
Ipak, simulacija emocija i reakcija kroz softverske parametre sama po sebi ne znači da sistem vještačke inteligencije zaista doživljava osjećanja ili posjeduje svijest.
