Napadi na pravoslavna groblja u FBiH imaju za cilj zatiranje srpskog naroda
Učestali napadi na pravoslavna groblja na području Federacije BiH predstavljaju vid organizovanog kulturocida čija je namjera zatiranje svih dokaza o vjekovnom postojanju Srba na ovim prostorima, ukazao je teolog Nebojša Lazić.
Brisanje vjekovnog prisustva srpskog naroda
Prema Lazićevim riječima, grobna mjesta nalaze se na meti upravo zbog toga što nepobitno svjedoče da je ovdje nekada živio narod koji je gradio, borio se i, prema riječima Petra Kočića, trpio stradanja i na turskom kocu i na austrougarskom konopcu. On je naglasio da je taj narod u istorijskom pogledu i oblikovao Bosnu i Hercegovinu u njenom današnjem obliku. Lazić napominje da udari na vječna počivališta nose posebnu težinu zato što su groblja ostala jedino svjedočanstvo o istorijskom kontinuitetu Srba u sredinama gdje ih gotovo više i nema, odnosno na cjelokupnoj teritoriji FBiH, gdje su svedeni na nivo statističke greške.
On objašnjava da se pravoslavni spomenici uništavaju jer predstavljaju smetnju bošnjačkom konceptu preoblikovanja istorije i rastakanja srpskog nacionalnog identiteta, zadužbina i materijalnih tragova. Lazić podvlači da se radi o kulturološkom etničkom čišćenju kroz plansko zatiranje spomen-obilježja. Pored toga, podsjetio je i na ranije atake na maloljetnike iz Srbije, kao i na zabranu okupljanja Jevreja u Sarajevu, ocijenivši da takve pojave oslikavaju opštu netrpeljivost i stanje u kojem pravni mehanizmi ne pružaju adekvatan odgovor.
Izostanak kazni podstiče nove vandalske činove
Osvrćući se na nedavne incidente na području Banovića, teolog je podsjetio na rušenje objekata na dva pravoslavna groblja. Na groblju Gradina u selu Lozna početkom novembra posječena je i oborena drvena nadstrešnica koju su raseljeni Srbi podigli kako bi imali zaklon tokom seoskih slava i zadušnica. Nekoliko dana poslije, identičan čin zabilježen je i na pravoslavnom groblju u selu Borovci, koje je od Lozne udaljeno svega oko tri kilometra.
Lazić je upozorio da krivci za ova zlodjela, baš kao ni u prethodnim slučajevima, nisu otkriveni niti procesuirani. Po njegovoj ocjeni, pasivnost nadležnih organa i manjak javne osude, uz neadekvatno izvještavanje federalnih medija, stvara atmosferu u kojoj ataci na srpske svetinje, hramove i groblja postaju čak i poželjno ponašanje. On ističe da predmeti redovno završavaju u fiokama, iako je u pitanju izazivanje nacionalne i vjerske mržnje, kao i grubo kršenje UN konvencije o ljudskim pravima.
Institucionalno ignorisanje i protokolarna saopštenja
Komentarišući postupanje istražnih organa, Lazić je napomenuo da se oglašavanja policijskih i drugih struktura svode na prazna birokratska saopštenja koja se objavljuju prvenstveno radi zadovoljenja međunarodne zajednice. Kako navodi, stvara se farsa o navodnom angažmanu, dok se u stvarnosti uskraćuju informacije od značaja za javnost i ignorišu zakonske obaveze o transparentnosti.
On je zaključio da se sve odvija po ustaljenom šablonu u kojem se nakon formalnih izjava čeka da bura prođe do novog incidenta, zbog čega su ataci na imovinu, svetinje i groblja postali surova svakodnevica za srpski narod.
