Sveprisutna služba u politici Republike Srpske i vječita teorija o nevidljivoj ruci
U domaćem javnom prostoru ustalilo se vjerovanje da je sveprisutna služba ključni pokretač svakog dešavanja, od osnivanja novih pokreta do naglih promjena stavova političara. Bilo da pojedini politički akter povuče dobar ili loš potez, u očima javnosti sve se pripisuje djelovanju tajnih struktura koje navodno upravljaju svim tokovima iza kulisa.
Stvaranje i gašenje partija po narudžbi
Kada se na političkoj sceni pojavi nova politička opcija ili novo ime, odmah se pretpostavlja da iza njih stoji dobro osmišljen plan bezbjednosnog aparata. Na isti način tumači se i njihov nagli nestanak sa scene, jer se vjeruje da ih je ugasio upravo onaj ko ih je i formirao. Za ovakve strukture posla uvijek ima, pa se stiče utisak da se radi bez prestanka, u sve tri smjene, pri čemu kancelarija i budžeta nikada nema dovoljno.
Rezervne opcije i odsustvo ideologije
U Republici Srpskoj već duže vrijeme vlada uvjerenje da su određene političke organizacije stvorene po nalogu službe, dok se pojedini članovi, što zvuči nevjerovatno, čak i javno ponose takvom pripadnošću. Tumačenja govore da su pojedine partije formirane s ciljem odvlačenja glasova, slabljenja konkurencije ili pripreme terena kao rezervne opcije. Pri tome politički program i ideologija često padaju u drugi plan, jer se programi lako mogu prepisati, dok je presudno jedino pitanje ko zapravo stoji iza njihovog pokretanja.
Analitičari kao tumači nevidljivih procesa
Ovakva pojava nije ograničena samo na direktne učesnike na političkoj sceni, već obuhvata i pojedine analitičare koji nastupaju kao tumači skrivenih manevara. Oni pronalaze obrazloženja za sve poteze i procese, čak i kada za njih nema nikakvih opipljivih dokaza ili kada se navedeni događaji uopšte nisu ni odigrali. Umjesto provjerenih činjenica, u javnom prostoru dominiraju subjektivne procjene kojima se nastoje objasniti nevidljivi motivi i potezi.
