Preminuo pjevač Slavko Perović u 93. godini
Poznati muzičar i nekadašnji velikan jugoslovenske scene, pjevač Slavko Perović, preminuo je u Beogradu u 93. godini života, potvrdila je danas porodica Perović. Tokom višedecenijske karijere ostavio je neizbrisiv trag izvodeći zabavne i starogradske numere, romanse, šansone, grčke i napolitanske melodije, kao i djela iz bogate srpske muzičke baštine.
Zlatno doba i meksički melos
Najveću popularnost i diskografski vrhunac doživio je u periodu između 1963. i 1969. godine. Posebno prepoznatljiv postao je po izvođenju meksičkih pjesama koje su šezdesetih godina prošlog vijeka osvojile publiku širom nekadašnje Jugoslavije, prvenstveno zahvaljujuci ogromnom uspjehu filma „Jedan dan života”. Upravo je tekst za istoimenu numeru napisao na salveti u beogradskom restoranu „Grmeč”, a pjesma je ubrzo izrasla u jedan od najvećih simbola njegovog muzičkog stvaralaštva.
Publika tog vremena pamtila ga je po izvođenjima hitova kao što su „Ja pijem čašu gorkih suza”, „Mama Huanita”, „Pesma majci”, „Ti, samo ti”, „Oči pune suza”, „Mućo, mala mućo” i „Ja pustolov”. Tokom bogate karijere objavio je više od pedeset gramofonskih ploča, a ostvario je i zapažene duete sa Nikolom Karovićem, dok je sa Silvanom Armenulić snimio numere „Krčmarice, daj mi vina”, „Kada smo se sreli prvi put”, „Katerina” i „Dođi, neznanko draga”.
Pionir televizije i festivalski uspjesi
Kao jedan od začetnika muzičkog programa na Televiziji Beograd, koja je počela sa radom 1958. godine, Perović je već 1962. godine nastupao sa svojim triom u čuvenoj emisiji „Sredom u šest” voditeljke Bebe Lončar. Nakon toga uslijedila su pojavljivanja u emisijama „Kod zlatnog konja” i „Od srca srcu”. Pored toga, za arhiv Radio Beograda zabilježio je gotovo stotinu snimaka, oživljavajući stare srpske zapise i djela kompozitora poput Kornelija Stankovića, Isidora Bajića, Davorina Jenka i Stanislava Biničkog.
Redovno je učestvovao na uglednim muzičkim smotrama u Opatiji i Splitu. Na festivalu „Beogradsko proleće” 1969. godine osvojio je prvu nagradu sa numerom „Nikad nisam bio čovjek što se predaje”, za koju je sam napisao tekst, a izvodio ju je u alternaciji sa kompozitorom Zoranom Rambosekom. Naredne, 1970. godine, odnio je pobjedu i na Armijskom festivalu uz pilotsku koračnicu „Hej, vojnici vazduhoplovci”.
Međunarodni nastupi i trajno muzičko nasljeđe
Svoj raskošni talenat predstavio je i publici u Španiji, Sovjetskom Savezu, kao i na brojnim koncertnim turnejama u Sjedinjenim Američkim Državama i Kanadi. Gajio je veliku naklonost prema italijanskom zvuku, operskoj umjetnosti i napolitanskim pjesmama. Njegove vokalne sposobnosti odlikovao je izuzetno širok raspon, koji se kretao od nježnog, baršunastog tona romanse, preko belkanta, pa sve do snažnog i upečatljivog operskog izraza.
Njegov opus ostao je trajno zabilježen i u savremenim izdanjima. Izdavačka kuća Kroacija rekords, kao pravni nasljednik Jugotona, izdala je 2001. godine dvostruku antologiju sa 56 originalnih pjesama iz perioda od 1963. do 1969. godine, dok je PGP RTS 2000. godine objavio kompilacijsko izdanje pod nazivom „Najlepše meksikanske i grčke pesme”.
